Een elektrische motor… zucht…

“Zucht”. Want ik wil het zo graag. “Zucht”. Want iedereen vraagt “waarom heb jij er nog geen een”? Zucht…

Elektrisch motorrijden heeft al langere tijd mijn aandacht. Al in 2017 heb ik enkele proefritten gereden, onder andere tijdens een presentatie van elektrische motoren in Aalten. En inmiddels ben ik overtuigd dat ook ik snel zal overstappen. Waarom ik nu nog niet overgestapt ben?

Prijs

Een nieuwe elektrische motor is prijzig: nieuwprijzen liggen rond de € 25.000. Voor die prijs heb je dan een kale motor die vooral gericht is op korte snelle ritten. Ik rij lange toerritten en neem altijd wel wat bagage mee. Pas nu komen dergelijke modellen op de markt, zoals de Energica Experia. De prijs daarvan ligt echter nog weer flink hoger. Subsidie op elektrische motoren wordt aan particulieren niet gegeven en werkgevers willen elektrische motoren nog niet via lease aanbieden.

Tweedehands zijn er sporadisch elektrische motoren te vinden. Maar ook daarvan is de prijs nog hoog. Bovendien zijn dat de racemodellen en versies met een niet erg hoge actieradius.

Ter vergelijking: mijn huidige motor kostte me € 4.000.

Actieradius

Ik rij vaak met anderen samen ritten van 250 kilometer of meer. Waarvoor ik zelf ook vaak nog enkele honderden kilometers moet rijden naar het begin van de route. Met een actieradius van 150-200 kilometer betekent dat dat ik zeker 3 keer een half uur bij een laadpaal moet stoppen. Op de plekken waar motorrijders zoals ik graag rijden, vind je geen snelladers en zelfs gewone laadpalen zijn schaars. Zomaar even bij een leuk restaurantje in het bos stoppen dat toevallig open is, is er dan niet meer bij. De stops moeten gepland worden zodat er een werkende, niet bezette laadpaal aanwezig is. Dat betekent dat iedereen die met mij mee rijdt dat moet accepteren. Daar voel ik mij niet prettig bij.

Energica Experia
Advertentie
Geplaatst in Duurzaamheid | Tags: , | 1 reactie

Wat doe ik zelf?

Een veel gestelde vraag, want in Nederland wordt het je als klimaatdrammer direct aangerekend als je zelf niet “van onbesproken gedrag” bent: “wat doe jij nou zelf eigenlijk voor het klimaat?” OK, een lijstje. Ongetwijfeld incompleet, want er is zoveel dat je kunt doen.

Materiaalgebruik

  • Niets kopen dat niet echt nodig is.
  • Lenen of huren als dat mogelijk is.
  • Repareren wat mogelijk is.
  • Voor ons onbruikbare kleding naar de kledingbak brengen.
  • Ongebruikte spullen of spullen die we niet meer nodig hebben naar de kringloopwinkel brengen.
  • Afval voorkomen (eigen bak mee naar de afhaalrestaurants, geen plastic zakjes en tasjes meenemen uit de winkel, etc.).
  • Afval scheiden (GFT, plastic, blik en drankverpakkingen, glas, papier, chemisch afval en rest.
  • Afval van anderen oprapen (al beperk ik mezelf om praktische redenen vooral tot plastic).

Vervoer

  • Fietsen als dat kan (alles onder de 15 kilometer, dus ook mijn woon-werkverkeer: 11 kilometer enkele reis). O, nee, niet elektrisch, gewoon puur spierkracht.
  • Grotere afstanden met openbaar vervoer.
  • Een deelauto gebruiken als vervoer met een auto noodzakelijk is.
  • Niet vliegen.

Energie en water: ons verbruik, met twee deeltijd werkende personen in een grote tussenwoning uit 1956 is 1200 kWh elektriciteit, 600 m3 gas en 50 m3 water.

  • In 1989, toen ik een eigen woning kreeg, ben ik “groene stroom” gaan afnemen. Inmiddels zit ik bij een leverancier die mij enkel windstroom verkoopt.
  • Ik investeer sinds 1990 in windmolens op het land.
  • Alleen de woonkamer verwarmen, op 19 graden.
  • Een slimme thermostaat gebruiken. Schakelt op tijden dat we thuis zijn de verwarming en het warm water in. Schakelt de verwarming automatisch uit (of niet in) als we weg gaan of als er een deur open staat.
  • CV-ketel op 50 graden en eco-mode.
  • Zonneboiler die warmte van de zon via zonnecollectoren opslaat in warm water in het boilervat van 200 liter.
  • Regenwater opvangen en gebruiken voor de tuin (ik sproei nooit met leidingwater).
  • Een waterbesparende douchekop (Niebla / Methven Kiri Low Flow).
  • Korter douchen (maximaal 5 minuten) met minder water en minder zeep.
  • Een shampoostick gebruiken.
  • Wassen op 30 graden (witte was op 45 of 60), alleen met een volle trommel.
  • Was drogen op de lijn, liefst buiten. De droger gaat alleen aan als het niet meer op de lijn past.
  • Sinds 2001 2 zonnepanelen en sinds 2009 nog eens 2 er bij (meer kan ik op ons dak niet goed kwijt).

Voeding

  • Geen dierlijke producten gebruiken (veganistisch eten).
  • Geen eten weggooien, op maat koken, restjes later opeten.
  • Groente en fruit zoveel mogelijk uit de regio en van het seizoen gebruiken.
  • Een hooikist gebruiken om producten te laten garen zonder energie te hoeven toevoeren.

Mijn omgeving

  • Energiecommissaris zijn.
  • Klimaatburgemeester zijn.
  • Bij mijn acties mijn straatgenoten en soms dorpsgenoten betrekken.
  • Repair Café Diemen actief promoten.
  • Actief contact onderhouden met wethouders, raadsleden en ambtenaren van de gemeente Diemen.
  • Eens in de maand een dag werken in het Diemerbos en zo de natuur daar versterken.

“Guilty pleasures”, oftewel waar kan ik mijn impact nog verlagen:

  • Overstappen op een elektrische motor (lees hier waarom ik dat nog niet gedaan heb)
  • Toilet doorspoelen met regenwater: als we een aannemer kunnen vinden die dit voor een schappelijke prijs wil doen en er tijd voor en verstand van heeft.
  • Kleiner wonen: als we gestopt zijn met werken en uit de Randstad weg kunnen gaan.
Geplaatst in Duurzaamheid | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Ik ben klimaatburgemeester!

In juni werd ik via Twitter geattendeerd op de Nationale Klimaatweek in 2022 en het feit dat daarvoor klimaatburgemeesters gezocht worden. Omdat ik in mijn gemeente Diemen vrij actief ben op klimaat gebied en ik wel weer toe was aan wat nieuws, heb ik me aangemeld. Dat ging verbazingwekkend gemakkelijk! De benoeming was direct, zonder ingewikkelde commissies, ballotage en geheime stemmingen en dergelijke.

Bij mijn aanmelding werd me gevraagd waarmee ik mij als burgemeester dit jaar vooral voor ga inzetten. Elektrische deelauto’s naar Diemen halen leek me een mooie doelstelling. In 2017 hebben wij (mijn vrouw en ik) onze auto de deur uit gedaan (OK, hij werd in de prak gereden, maar we kozen er voor geen andere te kopen). Sinds die tijd gebruiken wij deelauto’s van ConnectCar (KAV) privé en Greenwheels (Volkswagen/Pon) voor mijn werk. Ik heb diverse pogingen gedaan, via gemeente en via deze en andere autodeel initiatieven om elektrische deelauto’s naar Diemen te halen. Niets lukte. En tot overmaat van ramp werd ConnectCar overgenomen door MyWheels, waarna alle ConnectCar auto’s zonder enig bericht uit Diemen weggehaald werden. Waardoor we nu ook privé Greenwheels moeten gebruiken. MyWheels is doodstil over wat er in Diemen gaat gebeuren. Ondertussen rijden er in Amsterdam al diverse auto’s rond. Car2Go, Share Now, MyWheels: ja, in grote broer wil iedereen wel.

Via de nieuwsbrief van CALorie (de energiecoöperatie van Castricum) kwam ik op het spoor van Onze Auto. Een initiatief dat me erg aansprak. Een elektrische auto die gedeeld wordt door mensen uit een buurt, die elkaar (leren) kennen. En als de auto te vaak niet beschikbaar is, kan er snel een tweede, derde etc. auto geplaatst worden. Er volgde een gesprek tussen enkele geïnteresseerde buren uit mijn straat en Onze Auto. Enige voorwaarde voor een auto is dat er zeker 10 deelnemers in de buurt zijn. En dat blijkt nog niet zo simpel. Heel wat buren vinden het lastig om hun eigen auto weg te doen.

En toen kwam het klimaatburgemeesterschap voorbij. Een prima vehikel (sic) om onze plannen een duwtje in de rug te geven. En dat duwtje kwam toen ik door de redacteur van het DiemerNieuws benaderd werd voor een interview. Ik ken de redacteur overigens persoonlijk (wie in Diemen kent hem nou niet…) omdat hij mij advies vroeg over de zonnepanelen die zijn woningcorporatie hem aanbood. “Altijd doen” riep ik direct, wetende dat zonnepanelen al heel snel geld opleveren. En toen bleken de panelen ook nog eens door het bedrijf waar ik werk geïnstalleerd te worden. Hij is nog steeds erg blij met mijn advies en probeert nu zijn buren over te halen om ook panelen te laten installeren en zo geld te besparen op hun energierekening.

Volgende stap in de elektrificatie van ons vervoer? Mijn BMW plofmotor (ICE) de deur uit en een Zero DS(R) of dergelijke. Of misschien toch eerder een pedelec? Want afstanden rijden met zo’n elektrische motor is lastig gezien het feit dat je dan vaak moet laden. En de prijs is ook nog wel een dingetje. Tweedehands is nog niet veel te koop en het bereik van zo’n wat oudere motor is nog weer kleiner, waardoor ik er niet mee kan rijden wat ik nu doe.

Klimaatburgemeester van Diemen Evert Kuiken zet zich in voor elektrisch rijden.

Geplaatst in Elektrisch vervoer, Motor | Tags: , | Een reactie plaatsen